Wolne tłumaczenie ze strony Blizzarda.

Podczas mojej wyprawy, której celem było opisanie mnogości mieszkańców, cywilizjacji i fauny naszego świata, podróżowałem wzdłuż i wszerz, ale nigdy wcześniej nie poczułem takiego przerażenia, jak stojąc przed murami obronnymi starożytnej fortecy Bastion’s Keep.

Chciałem osobiście poznać barbarzyńców. Tych - niemal legendarnych - ogromnych, bezlitosnych, dzierżących dwie bronie mistrzów walki, mieszkających pod ich świętą Górą Arreat.

Zamiast tego, stanąłem patrząc na górę, która została rozerwana przez jakąś niezwykłą siłę. Widok, muszę przyznać, był dla mnie niezrozumiały. Teraz już nic mnie nie zaskoczy.

Co tak naprawdę się tu zdarzyło? Gdzie podziali się majestatyczni, starożytni wojownicy?

Przez to, że niegdyś zostali niesłusznie uznani za prostackich, żądnych krwi najeźdźców, długa i chwalebna historia tego domnego ludu jest dziś w zasadzie zapomniana. I w tym twki problem - ci, którzy znają szlachetność barbarzyńców, pamiętają zapewne to, co nazywają “czuwaniem” - tradycję, mocno zakorzenioną w ich kulturze.

Barbarzyńcy uważają za swój obowiązek chronić Górę Arreat i tajemnicę, którą ona kryje. Wierzą, że jeżeli nie dopełnią obowiązku chronienia wielkiej góry, albo nie będą pochowani zgodnie z tradycją, u jej stóp, to nie będą godni śmierci prawdziwego wojownika, a ich duchy będą wędrować po Ziemi bez honoru - przez całą wieczność.

Jeżeli na świecie pozostali jeszcze jacyś żywi barbarzyńcy, to zapewne nie posiadają już żadnych nadziei. Czyżby to oni byli ostatnio widzianymi, strasznymi istotami, które z wygladu i brutalności przypominają barbarzyńców, ale nie są niczym więcej, jak bezmyślnymi, nieludzkimi bestiami? Czyżby zniszczenie dotknęło nie tylko ich domu, ale także ich wartości, i spowodowały, że wspaniała rasa upadła tak nisko?